Vanuit het Dorpsjournaal is mij gevraagd een stukje te schrijven naar aanleiding van de:
Laatste viering in de Servatiuskerk
Een gebouw is maar een gebouw…. Maar toch – de Servatiuskerk is een gebouw waar we al zovele jaren samen komen. Om te luisteren naar de verhalen uit het evangelie. Om samen Pasen – Kerst – een huwelijk te vieren. Om bij de doop een kindje op te nemen in onze geloofsgemeenschap. Om in dankbaarheid en met genegenheid een persoon te gedenken die gestorven is en ons dierbaar was.
Dat we met zovelen waren om die laatste viering op 16 november bij te wonen, wil wat zeggen. Dan gaan de gedachten terug naar al die gewone en speciale momenten die er geweest zijn in deze kerk.
Het was afgelopen zaterdag een viering met een dubbel gevoel. Zoveel aanwezigen en toch de laatste keer hier samen.
DIOS speelde enkele mooie nummers. Gerard van Schijndel sprak namens het Kerkbestuur. Pastor John gaf aan dat in Afrika kerken gebouwd worden en hier gesloten. Het koor bracht mooie meerstemmige liederen ten gehore. En Henri Arts gaf tijdens zijn slotwoord aan dat kerk-zijn niet mogelijk is zonder de mensen die daar samen werken en dat al 60 jaar in dit kerkgebouw doen. De voorgangers – de koorleden – de lectoren – de acolieten – de koster – de werkgroepen – iedereen draagt zijn ‘steentje’ bij. Willy van de Riet en Sjaan van Hoorn kregen – terecht en verdiend- een bos bloemen. En daarmee werd ook aan alle vrijwilligers gezegd: Dank jullie wel!
Het doet pijn om te constateren dat er vanuit het bisdom niemand aanwezig was voor aandacht of steun.
Na de viering was er gelegenheid om wat te drinken en werd er volop nagepraat. En het was onwerkelijk om te beseffen dat het hier afgelopen is.
Maar het is ook belangrijk om verder te gaan. Kerk zijn en geloofsgemeenschap vormen is niet afhankelijk van een stenen gebouw. Zoals pater John de woorden uit het evangelie aanhaalde: ‘Waar er twee of meer in mijn Naam verenigd zijn, daar ben Ik in uw midden’.
Laten we, ieder op onze eigen manier, ons ‘steentje’ bijdragen en, waar we ook samen komen, bouwen aan een sterke, hechte gemeenschap.
Els van Wolferen
